“ถึงบ้านแล้วบอกด้วยนะ” โปรเจกต์เกมสะท้อนสังคม ของผู้หญิงกลับบ้านดึกคนเดียว
“ถึงบ้านแล้วบอกด้วยนะ” โปรเจกต์เกมสะท้อนสังคม ของผู้หญิงกลับบ้านดึกคนเดียว เพราะการกลับบ้านคนเดียวในตอนกลางคืน ให้ความรู้สึกที่ไม่ปลอดภัย “ถึงบ้านแล้วบอกด้วยนะ” จึงกลายเป็นประโยคติดปากของใครหลาย ๆ คน ไว้ใช้สำหรับบอกลาเพื่อนที่ต้องกลับบ้านคนเดียว ยิ่งถ้าเป็นเพื่อนผู้หญิงพูดคำนี้ให้กันแล้ว พวกเราจะเข้าใจความรู้สึกนี้กันดี “ถึงบ้านแล้วบอกด้วยนะ” เป็นเกมทางเลือก หรือเรียกว่า Interactive Game Website โดยผู้เล่นจะต้องรับบทเป็นหญิงสาวที่ต้องเดินทางกลับบ้านดึก ๆ คนเดียว ระหว่างทางเธอต้องเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดต่าง ๆ ไม่ว่าจะโดนคุกคามบนรถแท็กซี่ หรือบรรยากาศน่ากลัวของการเดินคนเดียวในซอยเปลี่ยว โดยผู้เล่นจะต้องเลือกว่าถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้จะทำอย่างไร โดยทุกการตัดสินใจในระยะเวลาอันจำกัด จะส่งผลต่อตอนจบของเกมที่ต่างกันออกไป โดยตัวเกมมีคำเตือนให้กับผู้เล่นบางส่วน ที่อาจเกิดความไม่สบายใจกับเหตุการณ์ในเกมได้ แต่เมื่อได้ลองเล่นแล้ว ตัวเกมให้ความรู้สึกกดดัน ผ่านทั้งโทนสีที่เข้มมืดอึมครึม ทำให้ตลอดเวลาที่ผู้เล่นได้เล่น จะได้รับความรู้สึกไม่ปลอดภัย และระแวงตลอดเวลาที่เล่น ผลงานเกมชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจกต์ทีสิส โดย ‘ต้า-พิมพิศา เกือบรัมย์’ นักศึกษาสาขานิเทศศิลป์ชั้นปีที่ 4 จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งมีการจัดแสดงในนิทรรศการ “Leaper” งานแสดงศิลปนิพนธ์ของภาควิชามัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร (BACC) เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ที่ผ่านมา โปรเจกต์นี้ได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ในชีวิตจริง โดยเธอเล่าว่าเรื่องราวในเกมทางเลือกนี้ […]
